نامه تهدید امیز خوارج به رهبری.وزیانی که نامه نوشته اند مشکوک هستند

با سلام

سیر حواث سال های اخیر کشور و مصلحت اندیشی و انعطاف بیش از حد رهبری و مهربانی و لطف و بزرگواری و افق دید رهبری برخی از مزدوران و مفسدین را به جای رساند که سعی در تهدید رهبری دارند.

گویا تکرار جام زهر شاید دوباره در ایران تکرار شود.

نگرش افرادی که از اول با انقلاب نبوده و نیستند هر روز بیشتر خود را نشان می دهد.

که این ناشی از قدرت طلبی برخی و گرایش به دنیا و پست مقام می باشد.

بهر حال یکی از خواص انقلاب ها همین است که گذشت زمان هویت برخی را افشا می کند.

در چند سال مدیریت رهبری بر کشور با همه گروه ها تا حد امکان همکاری داشته و دارند. و شاید خیلی هم به انها لطف نموده اند.

اما لطف به دولت احمدی نژاد نشان داد برخی لایق محبت نیستند.

در دولت شعاری حسن روحانی که بدون داشتن حتی یک برنامه درست فقط با فریب افکار عمومی و بازی برخی کشور های بین الملی به قدرت دست پیدا کرد

شاید بسیار دفاع نمودند.

اجازه مذاکره به وجود تاکید بر فریب و دام بودن مذاکرات به این دولت اجازه مذاکرات دادند.

در این دولت بجز تحقیر کشور و ناکارامدی کاری دیده نشد.

حقارت ایران روز به روز بیشتر شد. گرانی فقر و بدبختی مردم و دلخوشی به وعد های سر خرمن روحانی و ایمش کشور را تا لب پرتگاه برده است.

مدیت فضای مجازی و همکاری شبکه های بیرونی موجب شد قدرت را دوباره بدست اورند حتی با انتخابات پر حاشیه. هرچنر رقیبان هم زیاد چنگی به دل نمی زدنند.

اینجانب بدون حمایت از باند گروه و شخصی فقط به خاطر کشور می نویسم.

برخی از افراد موجود در دولت نتنها نا کارامد و ناتوان بلکه مشکوک هم هستند. هرچند کجلس هم به این درد گرفتار است.

نفوذ برخی در تشخیص مصلحت هم فاجعه بزرگتر است.

نامه نگارای چند وزیر که بیشتر اعضای خانوادشان در امریکا و اروپا بسر می برند جای تعجب نیست.

چرا که تکرار تاریخ است.جای که باید ثمره مقاوت وسختی پیدا شود ترسو ها سربازان دشمن م یشوند.

نامه خوارج زمانه به رهبری برای پذیرشننگ دیگرباید اغاز یک فاجعه دیگر را در نظر بگیریم

اگر هدف انها خدمت به مردم بوده پس این همه گرانی مدیریت شده از طرف دولت را چه کنیم.

بهر حال سکوت رهبری هم جای تعجب است که تا چه حد مقابل این نا کارامد ها ادامه همکاری خواهد داد.

ایا این بازی تا نابودی به دست خود ادامه خواهد یافت.

بهر حال مرگ یکبار شیون یکبار

باید دست از مصلحت اندیشی فردی برداریمعزت داشتن بهتر است تا زندگی با بدبخی و منتظر دلسوزی دشمن بودن.

کسی با جنگ موافق نیست اما تجربه ثابت کرده مقابل غرب ایستاگدی و اقتدار بیشتر جواب خواهد داد تا امتیاز دهی و ترس.

امیدواریم با برخورد مقتدارنه کشور را از بحران ساخته داخلی نجات دهیم و دست جاسوسان ونفوذی ها را رو کنیم.

بهر حال مردم ایران را نباید فدایی سیاسی کاری کنیم.

تحمل مردم حدی دارد بازی سیاسی جوابگو نیست.

هرکجا اقتدار رهبری و حمایت مردم بود مشکلات حل شده است.

باید شورای نگهبان از خواب بیدار شود پاسخگوی تایید این همه نفوذی هم باید باشد.

نگذاریم کربلای دیگر تکرار شود

علمی سیاسی .تفریحی(سپهر)...